Yerel kültürel miras yalnızca vitrinlerde sergilenen nesnelerden ibaret değildir. Şarkılar, anlatılar ve gündelik beceriler de kuşaklar arasında aktarılan bilgi birikiminin parçasıdır.
Temel soru
Dijital sergi hazırlayanlar önce içeriğin sahipleriyle görüşmeli ve paylaşım sınırlarını belirlemelidir. Her kaydın herkese açık olması beklenmemelidir.
Uygulamada dikkat edilecekler
Görselin veya sesin ne zaman ve nerede kaydedildiği, hangi toplulukla ilişkili olduğu mümkün olduğunca açıklanmalıdır. Belirsiz kökenler kesin bir dille yazılmamalıdır.
Sonuç
Çevrim içi sergiler iyi hazırlandığında yerel topluluğun kendi hikâyesini anlatmasına yardımcı olabilir. Başarı, ziyaretçi sayısından çok doğru temsil ve sürdürülebilir iş birliğine dayanır.
